من امروز كساني را ديدم كه به راهپيمايي روز قدس ميرفتند. به نماز جمعه ميرفتند. ساك به دست و سجاده در بغل سراسيمه به سمت دانشگاه ميرفتند. اينها هم يك سري آدم بودند مثل بقيه ي ما. نه شاخ داشتند. نه قيافه شان به قول بعضي ها تابلو بود! خوشحالم كه فهميدم دنيا دست كيه! تو خونه نشسته اي و ميگي نميدونم دنيا دست كيه؟ به هر حال آنچه مسلم است اين است كه دنيا دست كساني است كه آن را ميچرخانند
نه ما كه تو خونه نشسته ايم و به خودمون هم تكوني نميديم چه برسه به دنيا!
