اگه زندگي دنده عقب داشت اين رو ميدونم كه تو اين كوچه هاي پر پيچ و خمش تا جايي كه ميتونستم به عقب بر ميگشتم. آره. بر ميگشتم به اولين دوراهي اي كه اشتباه راهم رو انتخاب كردم!
فكر ميكنيد كي بوده؟ زماني كه اسپرمي بودم كه خودم رو رسوندم به اون تخمك مسخره؟ يا شايد سال هاي بعدش؟ تو ميدوني فكر آدم چه قدر ميتونه به گذشته برگرده؟ ميدوني از چه زماني خاطرات و آثارشون در ذهن ثبت ميشن؟
