چيه مگه؟ دوست دارم در روز دو بار آبديت كنم. اين يه چيز كه تودنيا دست خودمه!
خب اومدم بگم حالم خوبه. سردردم خوب شده.
با مدرسه ي بچه ها مشغولم. ببر و بيار و بپز و بشور و جلد بگير و بخر و …
آي كيف مي‌ده. نمي‌دوني كه. مخصوصاً وقتي اون كيف چرخداره رو حمل مي‌كنم! بالاخره از بار كشي رهايي يافتم. نمي‌دوني چه قدر هم بهم مي‌آد
حس خوبي دارم. اين روزها كارهاي خوب و مفيد زياد كرده ام. مهمترينش اين بوده كه عين احمق ها رفتم حسن آباد يه ميل قلاب نمره ي ده كه تا حالا وجود نداشت خريدم به قيمت دوهزار تومن. در حالي كه مي‌دونم به كارم نمي‌اد ولي چون اون موقع كه به كارم مي‌اومد گير نمي‌اومد الان كه گير مي‌آد خريدم! خرم ديگه. عشقم اين چيزاست. لوازم التحرير. وسيله ي هركاري. مثلا آچار و ميل بافتني و رنده و قالب شيريني و چرت و پرت. خلاصه وسيله. حتي اگه بدونم مردش نيستم اون كار رو انجام بدهم عاشق خريدن وسيله هستم. تو اين زمينه با ه.ع وجه تشابه داريم. ايشان هم يه آچارها ووسايلي مي‌خره كه شايد هرگز به كارش نياد. خب چيه؟ دوست داريم!
شايد اگه اون كار رو بديم به تعمير كارش انجام بده ارزون تر از خريدن وسيله اش باشه ولي خب چه كنيم عشق اين كارها هستيم. يه وقتايي فكر مي‌كنم ما بايد تو آلمان بوديم. اين شبكه هاي آلماني كه نشون مي‌ده تو خونه نجاري مي‌كنن. عجب مته هاي كاملي دارند. آدم كيف مي‌كنه. ولي ما اهلش نيستيم. ما در واقع اداش رو در مي‌آريم. اداش هم لذت بخشه