دارم سعي مي‌كنم بر اعصابم مسلط شم
خب. شدم. حالا دارم فكر مي‌كنم كه هر جنگي يه نتيجه اي داره
.
.
.
ميدان هاي پر از كشته
خانه هاي ويران
مناطق آلوده به مواد شيميايي يا اتمي
يه سري معلول
اعصاب هاي داغون و افراد كم حوصله
صلح پايدار
يه سري امتيازات كه به طرف برنده مي‌دن! مگه جنگ برنده هم مي‌تونه داشته باشه؟ اي خدا. چه قدر خريم ما. هيچ جنگي برنده نداره. بازنده هر دو طرفند
.
.
.
من آخه بدبختيم اينجاست كه جنگ طلب نيستم. وقتي مي‌جنگم بعد داغونم داغون.من اهل صلح و سازشم.
خب بگذريم
من بايد حداقل پله اي كه تا لبه اش رسيده ام برم روش و نگهش دارم
بايد خودم بر اوضاع مسلط باشم. بابا رئيس جمهور هم مشاور اقتصادي داره. مگه نداره؟ اين جيگر هم بايد مثل اون جيگر من رو برا كارهايي كه در توانش نيست استخدام كنه يعني بگماره! شك نكن. ديگه راهي نداره. همه ي درا بسته است
بي بي جا نزن. بي بي قوي باش. بي بي اگه بهت گفت يا پيشنهاد كرد متلك نگي
بي بي دلش رو نشكني
بي بي كله خر بازي در نياري!
براي درست زندگي كردن فقط زماني ديره كه تو مرده باشي. هرگز دير نيست. هميشه مي‌شه جبران كرد
.
.
.
نه. كله خر بازي در نمي‌آرم. قوي هستم. قوي. مي‌رم جلو. حداقل مواضع مشتركي كه هنوز از دست نرفته كه مي‌شه حفظ كرد!
.
.
.
هي! تو! آره با تو هستم!
از اين ببعد تو وبلاگ مي‌آي سلام نظامي يادت نره!
آزادي؛ برو