از محبت خارها گل می شود
وزمحبت سرکه هامل می شود
به هيچ وجه درست نيست. بسته به جنس خارش داره!
اين يكي از ضرب المثل هاييه كه با تمام وجودم باورش داشته ام و متاسفانه با تمام وجودم چند بار خارهاي روزگار خلافش رو بهم ثابت كرده اند. البته شايد هم بخواهيد بگيد محبتم كافي نبوده. آره حق با شماست.كافي نبوده. كافي نبوده. كافي نبوده. اي خداااااااااااااااااااا. من نميدونم چرا بايد همه چيز رو خودم تجربه كنم. حالا من ميگم غلطه شما بگيد درسته. اين ضرب المثل هاي فارسي باور كنيد همش بد آموزيه. همش تو سري خوردنه. همش مايه ي بدبختيه
مثلا همين كه ميگن هركه بامش بيش برفش بيشتر! باور كنيد اين مستضعف خر كنيه! يعني چي؟ خب بامت بزرگ بود مي گي بيان برفش رو پارو كنن! يعني چي هر كه بامش بيش برفش بيشتر؟ يعني دنبال بام بيشتر نباش! بام بزرگا رو بذار برا ما. تو برو دنبال بام كوچيك ها كه برفش كمه و راحت باشي!
يا اين كه ميگن: هر كسي كو دور ماند از اصل خويش باز جويد روزگار وصل خويش
يا اينا:
مهمان تا سه روز عزيز است.
مهمان خر صاحبخانه است!
مهمان روزي خود را ميآورد!
مهمان ناخوانده خرجش با خودش است.
مهمان يكروز دو روز است.
مهمان كه يكي شد صاحبخانه گاو ميكشد.
مهمان ناخوانده هديه ي خداست.
به نظر من كه همه شون بد آموزي دارن
يكي از ضرب المثل هايي كه باهاش مشكل دارم ولي متاسفانه بهم ثابت شده درسته اينه كه ميگه:
تو نيكي ميكن و در دجله انداز كه ايزد در بيابانت دهد باز
بهم ثابت شده كه جدي جدي جاي ديگه كه كارم گير بوده يكي ديگه به دادم رسيده ولي ميگم چرا اون اولي اين قدر نمك به حروم و بي چشم و رو در اومده و يكي ديگه خوبيم رو باز پس داده؟! خودم رو خر ميكنم و ميگم دومي هم كاره اي نيست بي بي. يكي از اون بالا ميچرخونه اين دنيا رو.
“آهاااااي اوني كه اون بالايي! اشتباهي ميچرخوني. بابا از اون وري بچرخون. اين خلاف جهته. بابا از اون وري بچرخون. اهه”
شمام بگيد شايد همه با هم داد بزنيم صدامون به گوشش برسه ها
